Kortdurende intensieve psychiatrische behandeling (afdeling 51)

Doelgroep

De afdeling voor psychiatrische intensieve behandeling biedt plaats aan 24 patiënten, mannen en vrouwen, vanaf 18 jaar, in een beveiligende en beschermende structuur. De afdeling is –als enige afdeling van onzelievevrouw – gesloten.
De gemene deler bij deze doelgroep is de aanwezigheid van crisis. Patiënten kennen acute psychiatrische pathologie en vaak is er sprake van een ernstig geagiteerd beeld met een risico op agressie, suïcide, fugue en/of een hoog risico op decompensatie of verlies van controle over de basisfuncties.
De crisis kan zich ook manifesteren in een persisterend gebruik van middelen waarbij de geslotenheid een noodzaak is om dit gebruik te doorbreken.

Doelstellingen

Via het behandelaanbod van de afdeling probeert men zo snel mogelijk de crisis te stabiliseren en het risicogedrag in te schatten. Daarnaast bestaat het doel om de patiënt te observeren, informatie te verzamelen en via urgentiediagnostiek een globaal beeld te krijgen over de crisis en de onderliggende pathologie.
De opname op deze afdeling wordt zo kort mogelijk gehouden. Na het indijken van de crisis kunnen patiënten een behandeling krijgen op de gespecialiseerde afdelingen van het ziekenhuis, verwezen worden naar een ander behandeltraject of naar huis.

Behandelaanbod

1.Stabilisatie van de crisis en risicotaxatie

Bij opname is ‘de crisis’ het meest in het oog springend symptoom. Het herstellen van dit ernstig onevenwicht is een noodzakelijke voorwaarde om een verder therapeutisch traject uit te werken. Rust en structuur aanbieden zijn hier nodig.

Om een verder traject concreet te maken is een goede risicotaxatie belangrijk: vooral een inschatting van het risico op agressie naar zichzelf en anderen is een prioriteit. Hierbij wordt afweging gemaakt van de protectieve ten opzichte van de risicofactoren, op fugue-gevaar en de kans op herval bij middelenmisbruik.

2.Medicamenteuze oppuntstelling

Medicatie vormt op de afdeling voor kortdurende intensieve behandeling een hoeksteen van het behandelprogramma. Bij een acute psychiatrische ontregeling is het vaak nodig om – snel – medicamenteus in te grijpen.

3.Observeren, (hetero)anamnese en urgentiediagnostiek

Om een zo volledig mogelijk beeld te krijgen wordt er, naast observatie van de meest opvallende crisissymptomen, een degelijke observatie en anamnese gedaan ifv een volledig klinische beeld (“Van waaruit heeft de crisis zich ontwikkeld?”). Er gebeurt daartoe door alle disciplines een snelle infogaring bij de patiënt, zijn/haar omgeving, de verwijzer(s) en andere relevante derden.

Een degelijke (hetero)anamnese, goede observatie en gedegen urgentiediagnostiek leiden tot een gedocumenteerde hypothese.

4.Oriënteren naar en motiveren tot een gepaste setting of vervolgtraject

Eens de crisis gestabiliseerd is en er via goede observatie en (hetero-)anamnese een hypothese is gesteld over de diagnose, dient er zo snel mogelijk een oriëntatie naar een gepaste setting of een geïndiceerd vervolgtraject te gebeuren. Dit in overleg en afstemming met de familie, relevante derden, huisarts, verwijzer en partner waar naartoe verwezen wordt.

Visie

De keuze om een gesloten afdeling te voorzien binnen het PZ Onzelievevrouw komt uit de ervaring dat het soms heel moeilijk is om patiënten met complexe pathologie te handhaven binnen een open setting. Deze afdeling biedt ook een antwoord aan het toenemend aantal dwangopnames.
Een opname op een gesloten afdeling is een intrusief gebeuren. Het subjectieve gevoel van “opgesloten” zijn, wordt zo klein mogelijk gemaakt.
Er wordt zo snel mogelijk overgegaan naar gespecialiseerde behandeling binnen een open afdeling.