Residentiële behandeling voor mensen met een depressie en/of persoonlijkheidsstoornis (afdeling 41)

Doelgroep

Deze afdeling staat open voor de groep patiënten die lijden aan een stemmingsstoornis en/of persoonlijkheidsstoornis.  Naast de opnamefunctie biedt de afdeling ook een behandelaanbod aan. Mannen en vrouwen kunnen er terecht en de leeftijd varieert van 16 tot 60 jaar.

Doelstellingen

Binnen de opnamefunctie wordt de nadruk gelegd op een multidisciplinaire observatie van de patiënt op verschillende vlakken: functioneringsniveau, cognities, emoties, intrapsychisch en interpersoonlijk functioneren, sociale anamnese. Er wordt geprobeerd zicht te krijgen op de therapeutische diagnostiek.

Behandelaanbod

Een grondige indicatiestelling gaat aan de behandeling vooraf.
Het behandelaanbod is een combinatie van een individuele benadering met individuele therapie, gesprekken met toegewezen verpleegkundige, creatieve therapie, psychomotore therapie, psychiatrische consultatie als een groepsbenadering met leefgroepwerking, groepsprogramma’s, groepstherapie, relatie- en systeemtherapie.

Visie

Het uitgangspunt op afdeling 41 is steeds de hulpvraag en/of de hulpverwachting van de patiënt. Zowel bij mensen met een depressieve problematiek als bij mensen met een persoonlijkheidsstoornis is de werkrelatie v an hulpverlener met de patiënt aangaan van zeer groot belang.
Het is binnen deze relaties dat de problematiek van de cliënt zich aan ons laat zien en de hulpverlener kan interveniëren.

De patiënt staat centraal, maar wordt benaderd vanuit en samen met zijn partner, zijn gezin, zijn familie.

Er wordt gekozen om gefaseerd te werken.   In eerste instantie is zorg en veiligheid de prioriteit.

Eens de patiënt wat beter gekend is – zowel zijn kwetsbaarheden als zijn sterke kanten – en ook de patiënt de draad van zijn leven enigszins teruggevonden heeft, wordt  de verantwoordelijkheid voor zijn leven meer en meer in eigen handen teruggegeven.

Het is belangrijk dat de patiënt inzicht krijgt in het hoe en het waarom van zijn eigen functioneren.
Daarom worden mogelijkheden aangeboden om nieuwe vaardigheden te leren en die vaardigheden ook in te oefenen.

Een stemmingsstoornis of een persoonlijkheidsstoornis ?

Het vereist een andere aanpak.
Bij patiënten met een duidelijke – vaak ernstige – persoonlijkheidsstoornis of mensen waarbij ernstig symptoomgedrag op de voorgrond staat, worden in de behandeling elementen uit de dialectische gedragstherapie geïntegreerd. Zo wordt o.a. gewerkt met de emotieregulatielijst en het verhogen van crisisvaardigheden wanneer men overspoeld wordt door emoties. Aan de hand van psycho-educatie probeert men motivatie te installeren voor behandeling en verandering.

Bij patiënten waarbij de depressieve stemmingsstoornis op de voorgrond staat ligt de focus meer op het opvolgen van de zelfzorg, het terug installeren van een goede dag-nachtstructuur en op activatie.